Wol is een zeer bijzondere vezel. Wol is hydrofobisch, ze kan tot 40% vocht opnemen zonder nat aan te voelen, wol is warmte isolerend en moeilijk brandbaar en vuilafstotend.
Bovendien is een wolvezel 20.000 x te buigen, terwijl nylon al na 70 of 80 keer breekt.
Het allerbeste en grondigste artikel over wol ooit is geschreven door Nina Hyde in de National Geopraphic in 1984. Wool: Fabric of History.
Na de Merino heeft de Shetland de fijnste wol. Beide schapensoorten floreren echter het best in tegengestelde klimaten. Zo houdt de Merino niet van meer dan 5 inches regen per jaar, terwijl het Shetlandschaap bestand is tegen 300 regendagen op jaarbasis.

Wol van primitieve schapen is geweldig om te vilten, ze hebben prachtige kleuren en strukturen.

Op dit moment kost het meer om een scheerder te laten komen, dan dat de wol oplevert. Dit kan veranderen wanneer we nieuwe manieren kunnen vinden om de wol te gebruiken.
Vroeger werd wol bijvoorbeeld gebruikt als fundering. Voor de fundering van een bepaalde spoorweg in Engeland zijn 2 jaar lang alle vachten uit de omgeving gebruikt.
Wol is ook een zeer goed isolatiemateriaal. Kleding van wol ademt en is warm wanneer dit nodig is. Dit jaar heeft een team de Mount Everest beklommen in dezelfde kleding als Hilary indertijd droeg (Shetlandwol). De leden van het team waren verbaasd over het feit dat dit zeer comfortabel bleek in het gebruik, en ervoor zorgde dat ze niet zweetten.
De hoge isolatiewaarde van wol kan ook in de huizenbouw worden gebruikt.

Eerste vereiste om iets te kunnen doen met wol, is om het product schoon aan te leveren. Dit begint al met het voeren in de winter. Wordt hooi aangeboden in een hooruif, dan treken de schapen dit hooi over zich heen, en raakt de wol vervuild. Daarom is het verstandig hooi vanuit een lage positie te voeren, uit een hooibak. Wol is in principe zelfreinigend, maar heeft onvoldoende tijd om weer schoon te worden vóór het schaap moet worden geschoren.